Banyo aynalarındaki ısıtıcıların tehlike oluşturmasını önleme yöntemleri Banyo aynasının arkasına kızılötesi ısıtıcı lambalar koymak basit görünse de, bu ortam elektronik cihazlar için oldukça zorlu bir ortamdır. Sürekli buhar, damlayan su ve suyun yanlış yerlere gitme riski vardır. Eğer standart ısıtıcı elemanları kullanırsanız, cihazlar ıslanır ıslanmaz elektrik sızdırır. Bu sadece bir teknik arıza değil, aynı zamanda ölümcül bir risktir. Güvenliği sağlamak için tek yapmamız gereken şey, elektriğin tam olarak olması gereken yerde kalmasını sağlamaktır. Nemle mücadele Su, direnci bozar. İşte bu kadar basit. Elektriğin yanlış yerlere gitmesini engellemek için özel yalıtım malzemeleri ve sıkıca kapatılan seramik kapaklar kullanılır. Isıtıcı elemanın kendisi ise yüksek saflıkta kuvars veya kaplama camla sarılır. Bunu bir tür koruyucu kabuk olarak düşünün. Bunlar olmadan, ince bir nem tabakası elektriği doğrudan aynanın metal çerçevesine iletebilir. Bu cihazları yüksek voltaj testlerinden geçiriyoruz; bazen 10kV’den fazla voltajla. Böylece banyo bir sauna haline geldiğinde cihazların arızalanmamasını sağlıyoruz. Genellikle sorun olan yerler Asıl tehlikeli bölge, kablonun ampulle buluştuğu yerdir. Orası en zayıf halkadır. Eğer buhardan dolayı bağlantı noktasına su sızarsa oksidasyon meydana gelir, ardından kısa devre olur ve ısıtıcı çalışmayı durdurur. Burada elektrik bantlarına güvenmiyoruz. Bunun yerine nem direncine sahip malzemeler ve IP derecelendirilmiş kablolar kullanıyoruz. Amacımız, suyun aşamayacağı bir fiziksel bariyer oluşturmaktır. Ters tarafı Dürüst olmak gerekirse, tüm bu koruyucu katmanlar ve kalın kılıflar ısının bir kısmını engeller. Kızılötesi ısı çıkışında %5 veya %10 gibi bir düşüş gözlemlenebilir. Ama dürüst olmak gerekirse, GFCI sigortasını devre dışı bırakan veya diş fırçalarken şok etkisi yaratan bir aynadan ziyade, biraz daha soğuk bir aynayı tercih ederim. Sadece kabloları bağlarken topraklamalı kılıflar kullanın, böylece her şey yolunda olacaktır.